من شمع،
تو پروانه.
هر وقت که در کنارم باشی،
برای خاطر تو، می سوزم. آب می شوم. تمام می شوم.
اما...
به محض آمدنت
دوباره جان می گیرم.
و دوباره از نو...
قربت، سرانجام غربت است.
به جبران درد غربتی که از همه کشیده؛ طعم قربت می چشانی اش...
سبزی چشم هایت، سبب سبزی بهار است...
اصلا تو که نگاه می کنی، دنیا دنیا شکوفه می روید؛
اصلا نگاه تو مرده زنده می کند.
